Externe wedstrijden SBO (EDS-1)

Seizoen 2004-2005 EDS speelt momenteel in de SBO 1e Klasse B.

Ronde 1 Wedstrijdverslag HZP - EDS

 Verdiende overwinning in eerste wedstrijd
Voor de eerste wedstrijd van het seizoen moesten we naar het verre Ommen.
Marinus arriveerde iets later, omdat hij onderweg Beerze voor Ommen aanzag.
Aangezien Erik en Arie wegens fysiek malheur afwezig waren, gingen Art Rol en Henk Fiselier mee. De invallers presteerden overigens prima.
De winst kwam eerlijk gezegd moeizamer tot stand dan de uitslag doet vermoeden.

Het team uit Ommen deed zijn naam( Het Zwarte Paard) eer aan (of niet), want in twee partijen werd op a5 een zwart paard weggegeven.
De eerste partij waarin dit gebeurde, was die van Marinus aan bord drie. Hij kreeg al snel overwicht in het Koningsgambiet, met een sterk centrum. Na de stukwinst kon hij de partij rustig uitspelen en even na tienen al de winst noteren.

Even later kon Henk een verdiende en fraaie remise noteren. In een soort Engelse partij ruilde hij al snel de dames.
Vervolgens schoven beide spelers de pionnen als een harmonica in elkaar. Toen ook de Ommenaar duidelijk was, dat geen van beide spelers nog iets kon ondernemen, bood hij remise aan, die uiteraard geaccepteerd werd.

Tien minuten later bleek ook Robin besmet door het remisevirus. In een geweigerde Siciliaan oefende hij , na enkele stukken geruild te hebben, wel druk uit tegen de vijandelijke koning, maar zijn tegenstander had genoeg tegenkansen op de damevleugel gecreëerd, waardoor het evenwicht niet verbroken was
.
Weer tien minuten later maakte ook Evert, de remisekoning van vorig seizoen remise. In een tamelijk lastige Siciliaan leek hij enig initiatief te kunnen ontplooien na het ruilen van enkele lichte stukken, maar een nauwkeurige damezet van de tegenstander maakte de stelling gelijk.

Toen om elf uur Frank een moeilijke en trage (slechts 18 zetten) verloor was de stand weer gelijk. Hij bleek in een geweigerde Siciliaan iets te passief te hebben gespeeld, waardoor stukverlies bij een slechte stand niet meer te voorkomen viel.

De resterende partijen stonden wel beter, maar geheel duidelijk was het allemaal niet. Pas tegen twaalven kreeg de ruime overwinning gestalte. Maurice had al de hele avond een iets betere stelling in het Wolgagambiet, waarbij zijn tegenstander vreemd manoeuvreerde met de toren. Met fraaie toren- en paardzetten won hij een pion, maar het resterende toreneindspel was nog onverwacht lastig. Uiteindelijk kon hij promotie afdwingen, waarmee de winst binnen was .

Art had zijn geliefde Morragambiet op het bord gekregen. Hij drong zijn tegenstander terug en kreeg met enkele fraaie zetten met de lichte stukken een goede stelling. Dit leidde, evenals bij Marinus, tot winst van een zwart paard. Daarbij kreeg hij zelfs twee torens op de zevende rij. Uiteindelijk leidde dit, in combinatie met het opjagen van de koning, tot winst. In de analyse bleken beide spelers overigens een verraderlijke variant voor de Ommenaar gemist te hebben.

Reeds na middernacht wist ook Remco zijn partij te winnen. In het Siciliaans had hij al snel de betere stelling gekregen en bouwde hij aan een koningsaanval. Middels een offer op e6 kwam hij uiteindelijk twee pionnen voor. Het bleek allemaal een stuk lastiger dan gedacht, maar in tijdnood wist hij tenslotte toch het toreneindspel met een klassieke wending naar zijn hand te zetten.

Al met al een goed begin van de externe competitie. 
J. Hoekstra     	(  - )	-  R. Holland      (1902)     0-1
H. van Meerlo    	(1728)	-  R. Keizers      (1882)     ½-½ 
K. Winters       	(1680)	-  M. Tibbe        (1748)     0-1
G.de Jong        	(1715)	-  F. Müthing      (1461)     1-0
H.J. Bezemer     	(1677)	-  E. Bartelink    (1654)     ½-½
O. Punter        	(1609)	-  M. Pots         (1622)     0-1
J. Dijkstra      	(1596)	-  A. Rol          ( -  )     0-1
R. Brouwer      	(1488)	-  H. Fiselier     (1280)     ½-½
----------------------------------------------------------------------------------
      HZP               	-        EDS               2½- 5½

Ronde 2 Wedstrijdverslag EDS - Almelo III

 Verrassende maar verdiende zege tegen Almelo
Op 6 december speelden we de eerste thuiswedstrijd van dit seizoen tegen de degradant uit de promotieklasse, Almelo 3.
Het werd een spannende en harde strijd, want de eerste partij eindigde pas tegen elven. De ploeg uit Almelo had deels gekozen voor een tactische opstelling, maar dat mocht niet deren, ondanks het feit dat hun gemiddelde rating duidelijk hoger lag.

Robin kwam met voordeel uit de opening, een Siciliaanse draak. Vervolgens opende hij de stelling met f5 en trok onvervaard ten aanval. Met de dame, twee torens en een sterke d-pion bouwde hij een fraaie mataanval op, waar zijn tegenstander niet helemaal goed op reageerde. Het duurde even, maar om elf uur was de buit binnen.

Daarna leek het mis te gaan, want een kwartier later stonden we met 3-1 achter.

Maurice speelde zijn geliefde Wolgagambiet. Na ruil van een paar lichte stukken leek er nog niet zoveel aan de hand. Maurice wilde echter meer en offerde een tweede pion. Toen hij Pf6 naliet, kwam hij in de verdrukking, de stelling werd geopend en de materiële achterstand bleek beslissend.

Marinus speelde een Siciliaans gambiet (2.b4), waarbij beide spelers veel bedenktijd nodig hadden. Op het eerste gezicht oogde de stand nog heel redelijk, maar na een paar fouten in de inmiddels geopende stelling stortte de stelling van Marinus in.
Nog erger werd het even later.

Remco, nog niet helemaal hersteld van zijn korfbalongeval (kennelijk een gevaarlijke sport), kwam in het Koningsindisch al tamelijk snel onder druk te staan. Zijn toren bleek zwakker dan de loper en paard van zijn tegenstander en even na elven bleek, ondanks enkele inventieve zetten, de stelling onhoudbaar te zijn geworden.

Evert kreeg te maken met de Philidorverdediging. Er kwam een complexe stelling op het bord, waarbij hij met zijn d-pion tot diep in de vijandelijke stelling wist door te dringen, hetgeen na enkele tactische wendingen tot kwaliteitswinst leidde. Hoewel hij een voor de hand liggende paardzet naliet, bleef hij in het voordeel en wist aan het eind van de avond de tegenstander tot overgave te dwingen.

Frank bracht de ruilvariant van het Spaans op het bord. Een open torenlijn en een aanval met paard en dame brachten hem in het voordeel. Hoewel hij,traditioneel, in tijdnood kwam, wist hij de fraaie zet Pxg2 te vinden. Via een viertoreneindspel bereikte hij tenslotte een pionneneindspel, dat hij keurig tot winst voerde. Hiermee bracht hij de partijen weer op gelijke hoogte.

Arie speelde ondertussen een opvallende partij. Zijn stand oogde wat krom en zijn loper en paard stonden ogenschijnlijk wat ongelukkig opgesteld. Ook de vele pionnen op de derde rij vielen op. Dameruil kwam hem echter ten goede. Na enkele manoeuvres en een kwaliteitsoffer stond hij heel goed, vooral het loperpaar was ijzersterk. Tenslotte besliste hij de partij door met het opspelen van de f-pion een vernietigend aftrekschaak te geven.

Toen speelde alleen Erik nog. In het Siciliaans speelde hij al snel d5, waarna er allerlei tactische verwikkelingen op het bord kwamen. Dit leidde tot toren, loper en paard tegen de dame. Door handig spel werd het zelfs twee torens en loper tegen de dame in een overigens erg open stelling. In tijdnood bleef Erik doorspelen, omdat hij meende dat EDS op achterstand stond.

Toen hij remise moest toestaan vanwege eeuwig schaak, was hij aanvankelijk dan ook teleurgesteld. Even later brak ook bij hem een lach door, toen hij zag dat we wel gewonnen hadden. Uitslag: 

	
R. Holland          (1902)  - C.van der Zee     (2039)        0-1
R. Keizers          (1882)  - L. Diepenhorst    (1649)        1-0
F. Müthing          (1461)  - C. Wolters        (1737)        1-0 
M. Tibbe            (1748)  - M. Schippers      (1744)        0-1 
F. Stokkentreeff    (1843)  - J. Schippers      (1764)        ½-½      
E. Bartelink        (1654)  - K. de Jong        (1728)        1-0
M. Pots             (1622)  - D.Tigchelaar      (1586)        0-1
A. ten Kleij        (1653)  - J. Hobert         (1684)        1-0
-----------------------------------------------------------------------
         EDS                -  Almelo 3                       4½-3½

Ronde 3 Wedstrijdverslag Vrimot 1 - EDS

Ongelukkige nederlaag in Vriezenveen
Op 10 januari reden we door het bekende steile tunneltje naar het speellokaal van Vrimot, waar tot onze verbazing om acht uur nog geen enkele speler van de thuisclub aanwezig was. Pas een kwartier later konden we eindelijk beginnen.
Al snel stonden we op achterstand.
Robin had kennelijk zijn avond niet, want rond tien uur moest hij opgeven. In het Siciliaans had hij spel op de damevleugel, zijn tegenstander op de koningsvleugel. Het zag er allemaal nog redelijk uit, totdat Robin een vorkje op f5 toeliet, hetgeen tot verlies van toren en partij leidde.

Aan het vierde bord moest Marinus de Dg4-variant van het Frans bestrijden. Dit bleek nog niet zo eenvoudig. Hij kwam erg passief te staan en zijn koningsstelling was erg open. Ook dameruil verlichtte zijn taak niet en toen hij een schaakje over het hoofd zag, leek het wel heel moeilijk. Door ongelijke lopers en een taaie verdediging werd het op het nippertje toch nog remise.

Erik koos in de Draak voor de korte rokade en opende de stelling met het opspelen van de f-pion. Hij kreeg hierdoor meer ruimte en het initiatief. Toen zijn tegenstander een vergiftigde pion consumeerde, was Erik er als de kippen bij om met een leuke combinatie een toren en daarmee de partij te winnen.

Arie houdt niet van standaardopeningen en ook deze keer week hij al snel van de gebaande paden (in het Russisch) af.Aanvankelijk leek hij wat meer ruimte krijgen en aanval op te kunnen bouwen door de toren via c3 in het spel te brengen. Een lastig paard verwijderde hij door een kwaliteitsoffer, maar hij kreeg onvoldoende compensatie en ging uiteindelijk door de vlag. Overigens bleek zijn tegenstander een vervelende prater tijdens het spel.

Aan het zesde bord bracht Evert de partijen weer op gelijke hoogte. In het Koningsgambiet hield hij zijn pion en oefende druk uit op het centrum. Hij had moeite om een goed plan te vinden, gaf een geofferd stuk weer terug en wikkelde tenslotte af naar een eindspel met ongelijke lopers en een pion meer. Net toen Evert zich afvroeg of het wel te winnen was, gaf de Vriezenvener op!

Helaas ging het bij Maurice mis. In de Birdopening kwam aanvankelijk wat passief te staan, maar met goed tegenspel kwam hij na dameruil een paard tegen twee pionnen voor. Net toen hij wilde gaan oogsten, liet hij een paard op het verkeerde veld los. Ondanks taai verdedigen bleek de stelling vervolgens onhoudbaar.

Remco bracht EDS nog een keer langszij. In het aangenomen damegambiet stond hij al snel actiever en na dameruil had hij de betere pionnenstelling en benutte hij optimaal de kracht van het loperpaar. Tenslotte ruilde hij een loper om een vrijpion te creëren. Deze bleek zo sterk dat hij mat of torenwinst kon forceren.

Ondertussen echter zag het er bij Frank al somber uit. In het Dame-indisch kwam na de lange rokade zijn koning op de tocht te staan. Vervolgens raakte ook nog zijn loper ingesloten en werd de stand steeds problematischer. Uiteindelijk raakte hij twee pionnen achter, hetgeen in tijdnood teveel was.

Al met al een ongelukkige en ietwat onverdiende nederlaag. 
E.R. Burer       (1852)    -  R. Holland            (1902)      0-1
H.R. Burer       (1836)    -  R. Keizers            (1882)      1-0
G. Wanschers     (1656)    -  F. Muthing            (1461)      1-0 
P.B. Burer       (1738)    -  M. Tibbe              (1748)      ½-½   
A.H. Doeve       (1670)    -  F. Stokkentreeff      (1843)      0-1 
R. Nieuwland     (1664)    -  E. Bartelink          (1654)      0-1
G. de Haan       (1622)    -  A. ten Kleij          (1653)      1-0     
R. van Kuijk     (1499)    -  M. Pots               (1622)      1-0
-------------------------------------------------------------------------------------
      Vrimot               -         EDS                       4½-3½

Ronde 4 Wedstrijdverslag EDS ESGOO IV

Verdiende overwinning op ESGOO
Op 31 januari speelden we tegen het sterke ESGOO, dat medekoploper was.
Ze hadden hun opstelling aangepast (angst?), zodat onze speler met de laagste rating (Frank) tegen de ESGOO -er met de hoogste rating moest aantreden.

Frank was hiervan in het geheel niet onder de indruk en koos zijn nieuwe lijfopening, het Boedapester gambiet.
Hij speelde actief en dirigeerde zijn stukken naar sterke velden. Vervolgens nam hij de d-lijn in bezit en via een combinatie won hij met de fraaie zet Td1 een stuk en daarmee de partij.

Evert speelde in de Neo-Steinitz van het Spaans te afwachtend, waardoor zijn tegenstander een gevaarlijke aanval over de g- en h-lijn kon ontketenen.
Nadat een tegenaanval op de damevleugel was vastgelopen, bleek mat of zeer veel materiaalverlies niet te voorkomen.

Erik speelde een Siciliaan met Lb4, waarbij hij in de opening een pion won. Na enkele verwikkelingen zette hij een aanval in over de g-lijn, die beslissend bleek. Na de partij werd niet zozeer geanalyseerd als wel over het verleden en een reunie gesproken. Theo van Kan is namelijk oud-docent van Erik.

Robin speelde de leven-of-doodvariant van het Spaans. Zijn tegenstander bleek goed op de hoogte van de theorie. Lang ging het gelijk op, maar toen Robin een vergiftigde pion pakte, kreeg hij een vernietigende aanval over zich heen.

Remco speelde met zwart het Wolgagambiet, waarbij het de bedoeling is met zwart op de damevleugel tot aanval te komen. Zijn tegenstander bleek de opening echter tot in de puntjes te kennen. Hierdoor en doordat de stelling veel bedenktijd vroeg, kwam de aanval niet van de grond. De witspeler nam de aanval over en offerde een toren, waarna het mat niet meer te voorkomen was.

Maurice kreeg in een Pircopening op e6 een pion cadeau. Hartstikke mooi, maar het gevolg was wel, dat dit veld het hele middenspel zwak bleef. Na dit met een trucje opgelost te hebben, won hij het paard op c3. Het effect hiervan was beperkt, aangezien toren en paard vast stonden op g8 en h8. Toen dit opgelost was en ook nog de f-pion werd geconsumeerd, gaf de tegenstander het maar op.

Marinus speelde een geweigerde Siciliaan en bouwde een verwoestende koningsaanval op. Vervolgens bracht een fraaie tussenzet de verdiende winst.

Arie speelde een opvallende partij. Zijn aanval leek vast te lopen, maar aan het eind van de partij kwam hij op winst te staan. Helaas zette hij zijn tegenstander pat. Bijzonder zuur was, dat Arie niet gezien had, dat de vlag van zijn tegenstander was gevallen. Achteraf bleek, dat de scheidsrechter ook mag wijzen op een gevallen vlag. 
R. Holland          (1902)     -  M.van Halm        (1818)          0-1
R. Keizers          (1882)     -  A. Meek           (1801)          0-1
F. Müthing          (1461)     -  A. Anjewierden    (1883)          1-0
M. Tibbe            (1748)     -  M. Brinkman       (1656)          1-0
F. Stokkentreeff    (1843)     -  Th.Van Kan        (1692)          1-0
E. Bartelink        (1654)     -  Y. Hortensius     (1694)          0-1
M. Pots             (1622)     -  J. Dekker         (1614)          1-0
A. ten Kleij        (1653)     -  V. Pollé          (1638)          ½-½
----------------------------------------------------------------------------------------------------
      EDS                      -      ESGOO-4                      4½-3½

Ronde 5 Wedstrijdverslag Drienerlo 1 - EDS

 Verrassend ruime overwinning op de studenten
Voor aanvang van de wedstrijd tegen Drienerlo hadden we maar één verliespunt minder dan onze tegenstander.
Daarom hadden we ons dan ook ingesteld op een spannende wedstrijd in het achterafzaaltje van het sportcomplex.
speelden we met twee invallers, maar die presteerden dan ook boven verwachting.

Maurice speelde maar weer eens zijn geliefde Frans. Hij leek iets minder ruimte te hebben, maar speelde gedurfd.
Hij pakte gewoon een pion ondanks een dreigend uitziende tegenaanval. Na nog een pion gepakt te hebben vlocht hij met Pg4! Een fraaie matwending in de stelling, die door zijn tegenstander over het hoofd was gezien.

Art koos voor een scherpe opening, het Morragambiet. In ruil voor twee pionnen kreeg hij prachtig stukkenspel. Middels een stukoffer opende hij de vijandelijke stelling en bouwde aan een mataanval met pion, toren en lopet. Toen hij ook nog de dame via de d-lijn erbij betrok, was de winst binnen.

Frank kreeg in een Ben-Oni achtige stelling al snel meer ruimte. Op een verder vol bord manoeuvreerden beide spelers nogal omzichtig. Een pion op de c-lijn leek nog voor problemen te zorgen, maar na een foutieve loperzet wist Frank met een even verrassende als fraaie paardzet (Pb5) de partij op slag te beslissen. Hiermee kwamen we op een comfortabele 3-0 voorsprong.

Aan het eerste bord speelde Remco een ingewikkelde Siciliaan. Met g4 (Engelse aanval) zocht hij de aanval op de koningsvleugel. Op de damevleugel speelde hij het paard via b2 om zo een actieve stelling te krijgen. Vervolgens wilde hij profiteren met Pxf5, maar dit sloeg niet door en na een penning was verlies onvermijdelijk.

Erik bracht het verschil weer op drie punten. Het werd uiteindelijk een Franse partij, waarbij de pionnen op de damevleugel in elkaar geschoven werden. Via een dubbele aanval kwam hij twee pionnen voor, die verbonden zeer sterk waren. Tenslotte wist hij de partij middels promotie van één der pionnen op fraaie wijze te beslissen.

Evert haalde twee varianten van de Caro-Kann door elkaar en verloor daardoor in de opening al een tempo. Na vervolgens moeizame manoeuvres met dame en paard overzag hij een eenvoudige tegenaanval, waarna zijn stelling geopend werd. Na nog enkele mindere zetten was het pleit beslecht.

Robin kreeg in een Siciliaan een vertrouwde stelling in handen. Beide spelers rokeerden kort, waarna Robin een aanval tegen g7 te verduren kreeg. Hij verdedigde zich echter prima en na ruil van enkele stukken wist hij vervolgens af te wikkelen naar een volkomen gelijk toreneindspel, waarna de vrede getekend werd.

Jan kreeg een geweigerde Siciliaan op het bord en koos een rustige opstelling. Het leek lang gelijk op te gaan, maar later kreeg hij toch het initiatief en won een pion. Hij bleek scherp te hebben gezien dat het resterende toreneindspel met een pion meer voor hem gewonnen was, waardoor de totaaloverwinning nog meer cachet kreeg. 

P. Crouzen           (1856)    -  R. Holland           (1902)      1-0
R. Biesterbos        (1951)    -  R. Keizers           (1882)      ½-½
J. Slegers           (1629)    -  F. Müthing           (1461)      0-1
E. Zuurbier          (1553)    -  F. Stokkentreeff     (1843)      0-1
M. Klaassen          (1804)    -  E. Bartelink         (1654)      1-0
H. van Welbergen     (1495)    -  M. Pots              (1622)      0-1
R. Kroon             (1579)    -  A. Rol               ( -  )      0-1
J. Jansen            ( -  )    -  J. ten Doeschate     (1200)      0-1
-----------------------------------------------------------------------------------------------
   Drienerlo                   -      EDS                         2½-5½

Ronde 6 Wedstrijdverslag Holten 1 -EDS


Off-day tegen Holten
Voor het begin van deze wedstrijd waren we de trotse koploper en bij winst zou een flinke stap richting kampioenschap worden gezet.
Niets bleek minder waar, want we kwamen al snel op een onoverbrugbare achterstand.

Vanwege vakantie van Erik mocht Jan meespelen, tegen Drienerlo nog winnaar van een fraaie partij. Deze keer kwam hij een soort Pircverdediging terecht. Na de lange rochade had hij veel lat van sterke paarden op b4 en e4. Ook de loper op g7 was hinderlijk tegen de koning gericht. Deze dreigingen waren al snel te veel.

Arie had eveneens een lastige partij. In een wat onregelmatige koningsindische partij kreeg zijn tegenstander een overwicht in het centrum. Toen deze ook nog eens met de pionnen op de koningsvleugel naar voren trok, raakte de loper van Arie ingesloten en bleek de partij niet meer te redden.

Ook Frank kwam al vrij vroeg in de problemen. In het damegambiet kwam hij maar moeilijk tot ontwikkeling en lukte het niet om te rocheren. Zijn tegenstander kreeg de tijd om tot aanval te komen en net toen het er wat beter uit leek te zien, kwam Frank in een penning en verloor zo de partij.

Evert kreeg het Frans op het bord en kon slechts met kunst en vliegwerk pionverlies voorkomen. Het gemanoeuvreer leidde tot ruil van veel stukken. Via druk over de c-lijn lukte het om de slechte loper tegen het sterke paard te ruilen. Na versterking van de stelling wikkelde hij af naar een pionneneindspel dat op tempo gewonnen bleek.

Robin kreeg ook al met het Frans te maken en kende zijn theorie beter dan Evert. Hier kwam een eindspel met de zware stukken op het bord in een stelling met tegengestelde rochades. De Holtenaar gaf geen krimp en tenslotte kwam drie keer dezelfde stelling op het bord, maar de pion extra van Robin had toch geen meerwaarde, een correcte uitslag derhalve.

Marinus leek de spanning nog even terug te kunnen brengen. In het Koningsgambiet kreeg hij al snel meer ruimte en de actievere stelling. Toch bleek het moeilijk om tot aanval te komen, maar na verdubbeling van de torens lukte het om af te wikkelen, eerst naar een paardeindspel, later een pionneneindspel dat gewonnen bleek.

Remco speelde dit keer het damegambiet met Lf4. Het ging eigenlijk steeds gelijk op, waarbij Remco mogelijk iets meer ruimte had. In tijdnood leek zijn stelling aanvankelijk iets minder, maar een toren op de tweede rij gaf hem aanvalskansen. Toen er toch geen matwending in de stelling bleek te zitten, moest hij met remise genoegen nemen.

Maurice kreeg een soort dame-indisch op het bord, waarbij zijn b-paard pas heel laat tot ontwikkeling kwam. In tijdnood kreeg hij ook nog last van pionnen op de b-en c-lijn. Hij probeerde nog rommelkansen te scheppen, maar daar trapte de Holtenaar niet in. 

R. Holland            (1902)           -   T.van Oyen         (1909)     ½-½
R. Keizers            (1882)           -   J.R. Klinge        (1929)     ½-½
F. Muthing            (1461)           -   B.v.d. Griendt     (   -)     0-1
M. Tibbe              (1748)           -   G. Stevens         (1812)     1-0
M. Pots               (1622)           -   G. Luggenhorst     (1708)     0-1
E. Bartelink          (1654)           -   D. van Beek sr     (1697)     1-0
A. ten Kleij          (1653)           -   D.v.d. Knaap       (1723)     0-1
J. ten Doeschate      (1200)           -   B. van Beek jr     (1630)     0-1
-----------------------------------------------------------------------------------------------
      EDS                              -   Holten                        3-5

Ronde 7 Wedstrijdverslag Park Stokhorst 1 - EDS


Na nipte overwinning nog in de race voor kampioenschap

Op 18 april speelden we onze laatste wedstrijd uit tegen Park Stokhorst.
Wij moesten winnen om mee te blijven doen voor het kampioenschap, Stokhorst kon de punten goed gebruiken in de strijd tegen degradatie.
Er werd dan ook van beide kanten hard gestreden om de punten.

Erik speelde zijn geliefde koningsgambiet en kreeg op het eerste gezicht de betere stelling. Hij stond veel actiever en stond voor qua ontwikkeling.
Na tegengestelde rokades was het toch lastig iets te bereiken. Profiteren van de open lijnen lukte niet en tenslotte moest Erik berusten in eeuwig schaak.

Robin kreeg te maken met het geweigerd Siciliaans en koos voor een rustige en gedegen opbouw.
In een stelling, waarin hij het loperpaar tegen een stel paarden had, kreeg hij wel iets overwicht, maar lukte het niet om echt iets te bereiken en zo moest ook hij berusten in remise.

Marinus speelde met zwart wederom zijn geliefde Hollands. De stelling oogde wat gedrongen, maar na enige ingewikkelde manoeuvres opende hij de stelling in een poging nog iets te bereiken. In beginnende tijdnood bleef het bord echter te vol en werd de vrede getekend.

Na deze remises zette Jan ons op voorsprong. Hij begon zijn Siciliaan voorzichtig en zijn stelling oogde wat passief. Hij werkte zich echter los en ook zijn aanvankelijk wat bedreigde paard kwam in het spel. Dit leidde tot winst van twee pionnen en een goede stelling. Toen hij ook nog de dame wist te vangen, was de buit binnen.

Zijn buurman, Arie, kreeg ook al een Siciliaan op het bord. Het leek er somber uit te zien, toen zijn koningsstelling door een stukoffer geopend werd. Arie bleef echter rustig en na dameruil was het gevaar geweken. Hij nam het initiatief over en dwong ruil van de resterende stukken af. Het paard bleek sterk genoeg om over te schakelen naar een totaal gewonnen pionneneindspel.

We leken op rozen te zitten, maar niets was minder waar.

Maurice stond in het aangenomen damegambiet aanvankelijk actiever, maar moest uiteindelijk berusten in een eindspel met een pion minder. Na ruil van de resterende stukken, bleek het beroemde eindspel K tegen K+pi verloren.

Ook Evert verloor zijn partij. In een soort Catalaans ontstond een wat saaie partij met moeizame manoeuvres. Na torenruil ontstond een strijd rond d4, waarbij Evert iets beter leek te staan. Hij kon het juiste plan echter niet vinden en toen hij ook nog verzuimde een gevaarlijke loper te ruilen, bleek de partij niet te houden.

Zo was het plotseling weer gelijk en speelde alleen Remco nog.
In de Steinitzvariant van het Spaans kreeg hij meer ruimte en opende hij de stelling met de opstoot e5. Vervolgens wist hij met de loper binnen te dringen en na ruil met zijn paard te domineren. In tijdnood verzilverde hij het voordeel door een kwaliteit te winnen en zo de partij te beslissen.

Door deze overwinning blijven we op een gedeelde eerste plaats en spelen we in de laatste ronde tegen medekoploper WSG om de Hessel Draaismabokaal. 
M. Zivkovic         ( -  )    -  R. Holland          (1902)     0-1
T. Regtop           ( -  )    -  R. Keizers          (1882)     ½-½
B. Venekamp         (1694)    -  F. Stokkentreeff    (1843)     ½-½ 
P. Goud             (1800)    -  M. Tibbe            (1748)     ½-½
H. Fikken           (1722)    -  M. Pots             (1622)     1-0
A. Meijerink        (1661)    -  E. Bartelink        (1654)     1-0
T. Matton           (1638)    -  A. ten Kleij        (1653)     0-1
R. de Wolf          (1544)    -  J. ten Doeschate    ( -  )     0-1
-----------------------------------------------------------------------
  Park Stokhorst              -  EDS                            3½-4½

Ronde 8 Wedstrijdverslag EDS - WSG 1

Kampioen!
  
Op 23 mei speelden we de kampioenswedstrijd tegen WSG-2, tot dan de medekoploper.
Deze vereniging rekende erop kampioen te worden en hadden daarom enkele mensen extra meegebracht. De Deldenaren lieten zich hierdoor echter niet van de wijs brengen en iedereen speelde eigenlijk vrijuit.
Aanvankelijk leek het niet goed te gaan.

Marinus kwam in het Frans al snel in de problemen tegen een sterke speler van hongaarse afkomst. Het lukte hem niet om zijn b-paard te mobiliseren en toen het wel lukte, was het al te laat. Een vijandelijke toren kwam binnen op c3 en verlamde de stelling. Vervolgens sloeg een paard via d4 de stelling uit elkaar en was het tegen tienen gedaan.

Vervolgens kantelde de wedstrijd in ons voordeel.
 Erik ruilde in het damegambiet de lichte stukken, waarna er in het eindspel met de zware stukken allerlei tactische wendingen bleken te zitten. Deze leken voor Erik door een zwakte op d5 nadelig uit te pakken, vooral toen ook nog een vijandelijke toren op de achtste rij kwam. Net toen een vrijpion tot verlies leek te leiden, vond Erik door een torenoffer een fraaie eeuwig schaakcombinatie, waarmee hij toch nog een half punt wist te redden.

De tweede meevaller deed zich voor op bord zes. Evert was in een ingewikkelde Siciliaan in lichte problemen gekomen en verloor een pion.In ruil daarvoor kreeg hij open lijnen voor zijn torens en kon hij hiermee en met een loper druk uitoefenen op de koningsstelling. In plaats van een afwikkeling naar een totale remisestelling te kiezen speelde de Winterswijker op winst. Hij had daarbij overzien dat hij na h4 in een matnet terecht kwam. Hiermee bracht Evert de partijen weer op gelijke hoogte.

Maurice had inmiddels een interessante partij, een geweigerd Wolgagambiet. Door een actieve opstelling van zijn stukken oefende hij grote druk uit op e3 en kreeg hij de c-lijn in bezit. Dit leidde tot kwaliteitswinst, die Maurice omzette in een eindspel van toren en drie pionnen tegen twee paarden. Hoewel hij veel meer tijd had, maakte hij het nog even spannend door paardwinst te versmaden, maar vervolgens speelde hij de partij toch prima uit.

 Robin kreeg al in de opening, een Siciliaan, een optisch overwicht, vooral toen hij g4 kon doorzetten. Hij opende tenslotte de g-lijn en nam deze definitief in bezit door een triplering. De druk op g7 was groot, maar een directe winst bleek toch niet voorhanden. Door een ingenieuze manoeuvre met het paard, waardoor een matdreiging in de stelling kwam, wist hij toch een overwicht te krijgen. Nadat het paard op f8 kon slaan, bleek de winst definitief binnen te zijn.

Aan onze oud-voorzitter, Arie, kwam tenslotte de eer toe het beslissende punt te scoren. In een geweigerde Siciliaan kreeg hij met e4 en d4 het centrum in handen. Met fraai stukkenspel wist hij tot een betere stelling te komen. Terecht weigerde hij remise en met een combinatie rond d5 won hij materiaal. Zijn lopers waren bijzonder sterk en met Lc5 en Lx h7 wist hij een schitterende matcombinatie op het bord te brengen. Een typische Arie-partij!

Remco had het aan het eerste bord niet gemakkelijk. In het Noors kwam hij wat gedrukt te staan en was de druk over de e- en f-lijn onaangenaam. Zijn tegenstander had de koning in het centrum laten staan en dit gaf aanknopingspunten voor een tegenaanval. Beide spelers hadden kansen, waarbij Remco het initiatief had. In grote tijdnood was het echter erg lastig, genoeg reden om tot remise te besluiten.

Frank koos weer eens voor het Boedapester gambiet. Dit keer kwam er een vrij rustige stelling op het bord, waarbij d6 hinderlijk zwak was. Na dameruil kreeg hij ook nog een dubbelpion en had zijn tegenstander ook nog een sterk loperpaar. Donkere wolken leken zich samen te pakken, maar ook hier ontstond ernstige tijdnood. Hierbij loerde Frank op kansen en nam de Winterswijker te veel risico. Toen Frank ook nog eens kon promoveren was de onverwachte winst een feit.

Een 6-2 overwinning in de kampioenswedstrijd, wie had dit durven dromen!
Misschien iets geflatteerd, maar de overwinning was wel verdiend. Kansen werden benut, iedereen hield op het beslissende moment het hoofd koel. Zoals elders in het clubblad valt te lezen heeft iedereen bijgedragen aan het kampioenschap. Een hecht collectief zonder zwakke schakels mag EDS dit seizoen genoemd worden en daarmee zijn we voor de tweede keer in drie jaar kampioen. 
R. Holland            (1902) – H. Lösing       (1838)           ½-½
R. Keizers            (1882) – H. Aalbers      (1915)           1-0
F. Müthing            (1461) – B. van Duyn     (1680)           1-0
M. Tibbe              (1748) – G. Bartha       (1728)           0-1
F. Stokkentreeff      (1843) – A. Meijer       (1889)           ½-½
E. Bartelink          (1654) – J. Schuurmans   (1698)           1-0
M. Pots               (1622) – J. ten Brinke   (1623)           1-0
A. ten Kleij          (1653) – D. Labee        (1640)           1-0
----------------------------------------------------------------------
      EDS                    -      WSG-2                       6-2
 

EXTERNE COMPETITIE 2005: De Cijfers

          
                       
  ELO           Prestaties   gem-ELO TPR -
Naam rating Score % wit  zwart  TPR ELO +  ELO - "+/-" tegenst. "+/-" rating
Bartelink, Evert  1654 4½/8 56 3½/6 1/2 1757 18.00 14.70 30.90 1703.00 49.00 103.00
Doeschate, ten Jan   2/3 67   2/3         1587.00    
Fiselier, Henk 1280 ½/1 50   ½/1 1496 8.10   8.10 1488.00 208.00 216.00
Holland, Remco 1902 4/8 50 3/4 1/4 1806 12.90 18.60 -25.20 1867.00 -35.00 -96.00
Keizers, Robin 1882 4/8 50 2½/4 1½/4 1830 16.50 18.30 -13.50 1829.00 -53.00 -52.00
Kleij, ten Arie 1653 3½/6 58 3½/5 0/1 1725 16.20 16.20 16.20 1658.00 5.00 72.00
Muthing, Frank 1461 4/7 57 1/2 3/5 1765 27.90 7.50 79.80 1720.00 259.00 304.00
Pots, Maurice 1622 4/8 50 0/1 4/7 1606 15.00 20.10 -4.80 1607.00 -15.00 -16.00
Rol, Art   2/2 100 2/2           1588.00    
Stokkentreeff, Erik 1843 4½/6 75 1½/2 3/4 1907 9.00 6.00 14.40 1710.00 -133.00 64.00
Tibbe, Marinus 1748 4/7 57 3/5 1/2 1792 17.70 15.30 11.70 1736.00 -12.00 44.00
                       
Toelichting:  TPR=Toernooi Prestatie Rating              
ELO= Getal dat je speelsterkte aangeeft          
Prestaties ELO = Beste en slechtste prestatie en totaal verschil     
TPR-rating = prestatie min eigen rating            
                       
Conclusies: Iedereen heeft ten minste 50% gescoord.          
Niemand is in de TOP-20 scorelijst van de SBO geeindigd.      
Het team heeft dus in zijn geheel goed gepresteerd.        
Frank heeft 28 Elo punten afgesnoept van de SBO topscorer A. Anjewierden  
Frank heeft een TOP-prestatie geleverd aan het 3e Bord (volgens verwachting natuurlijk).
Remco en Robin hebben het zwaar gehad en ikzelf had dit jaar een makkie.  
Onze invallers Henk, Jan en Art waren doorslaggevend voor het KAMPIOENSCHAP.
Henk, Art en ik bleven ongeslagen.            
Robin en ik speelden 50% remise (Henk 100%).        
Maurice speelde geen enkele keer remise.          
Frank zijn tegenstanders waren gemiddeld 259 Elo-punten sterker.    
Arie heeft gemiddeld het meest tegenstanders van zijn eigen sterkte getroffen.  
De tegenstanders van Marinus (bord 4) waren nog net iets sterker dan Frank's ( bord 3).
Onze grootste overwinning (6-2) was tegen de sterkste tegenstander.    
We hebben geen enkele keer gelijk gespeeld.          
3 van de 8 wedstrijden eindigden in 4,5-3,5 voor EDS dus steeds kantje boord.  
Uit deze nipte zeges blijkt het belang van onze reserves, dus volledig team !!!  
                       
                       
Erik Stokkentreeff