Ronde 1 Wedstrijdverslag EDS - Borne 2
Goed begin : eclatante overwinning op Borne
Vorig jaar begon EDS-1 met een
nederlaag en die speelde ons eigenlijk het hele seizoen parten. Dat
moest nu anders en iedereen stond dan ook op scherp. Op papier was Borne
de mindere en in het derde speeluur bleek dat ook in de praktijk, toen
in een mum van tijd de ene na de andere winst aangetekend kon worden
Marinus koos gewoontegetrouw voor
het Koningsgambiet, maar dat werd door de tegenstander middels 2. d5
geweigerd. De dames werden al snel geruild, waarna een stelling ontstond
met aan beide kanten een dubbelpion. Met handig spel kreeg Marinus een
vrijpion op de d-lijn en die bleek, in combinatie met een fraaie
paardmanoeuvre, genoeg voor kwaliteits- en partijwinst.
Maurice kreeg te maken met de
Orang-Oetangopening (Sokolsky) en koos hiertegen een gezonde opstelling.
Zijn tegenstander reageerde passief door de centrumpion- nen op d3 en e3
te zetten. Maurice profiteerde door zijn pionnen op te spelen en zo meer
ruimte te creëren. Met ook nog een open torenlijn ging het voor de wind
en na- dat een fraaie paardmanoeuvre een kwal opleverde, geloofde de
Bornenaar het wel.
Vrijwel tegelijkertijd had ook Erik
de winst binnen. In een Koningsgambiet met 3. Lc4 kreeg hij al snel meer
ruimte en een grote voorsprong in ontwikkeling. Even leek het of Erik
maar moeilijk verder kon komen, maar zijn tegenstander trok al zijn
stukken terug op de achterste lijn. Erik profiteerde, door druk op f7
uit te oefenen en met zijn loper op d5 materiaal te gaan winnen. Een
fraaie aanvalspartij!
Remco kwam in een soort damegambiet
terecht, waarin veel gemanoeuvreerd werd. Het spel met paard en loper
zag er complex uit, maar hij had er duidelijk beter het oog in dan zijn
opponent, want na een slagwisseling kwam hij een stuk voor. De witspeler
speelde tegen beter weten in nog even door, maar zag toen in dat het een
heilloze missie was. Hiermee was de wedstrijd binnen.
Frank gebruikte wat veel tijd in een
soort Nimzo-indisch, maar het bleek nuttig besteed. Hij kreeg goede
velden voor zijn stukken en kon een aanval opzetten over de open g-lijn.
Misschien had het allemaal wat sneller gekund, maar na een onver- wachte
torenzet van de tegenstander moest hij het hebben van het snoepen van
enkele pionnen op de damevleugel. Dit bleek overigens ruim voldoende
voor de winst.
Art leek in een onregelmatige
opening het beste van het spel te hebben. Hij zette het centrum onder
druk en leek te kunnen profiteren van het feit dat wit niet gerokeerd
had. Ondanks een pion voorsprong en triplering van dame en torens, bleek
het lastig doorkomen, waarna, mede gezien de stand in de wedstrijd, de
vrede getekend werd.
R. Holland (1901) – M.
Waanders (1674) 1-0
Remco kreeg te maken met de Sokolsky (Orang
Oetang) en koos voor een rustige ontwikkeling. Daarna bouwde hij aan een
fraaie aanval tegen de witte koning met dame, loper en paard. Dit
laatste stuk sloeg in op h2 en leidde tot kwaliteitswinst (anders was
het direct mat). Toen Remco de voorsprong uitbreidde tot een volle
toren, was de buit binnen.
In een geweigerd Siciliaans kwam
Erik aanvankelijk maar moeizaam tot een goede ontwikkeling van zijn
stukken, maar door druk tegen f7 en oprukken met de b-pion kreeg hij
meer ruimte en kon tenslotte zijn stukken richten tegen de zwarte
koning. Er waren echter al enkele stukken geruild en hoewel hij nog
leuke tactische wendingen in de stelling vlocht, bleek het net niet te
winnen.
Evert speelde een Philidor en kwam
duidelijk actiever te staan. In plaats van af te wikkelen naar een beter
eindspel of, even later, de kwaliteit te winnen, wilde hij de stelling
verder versterken. Hij raakte daardoor op een dwaalspoor en verloor
zelfs een stuk. Het geluk lachte hem echter toe, toen een moment van
onoplettendheid van zijn tegenstander de mogelijkheid bood tot mat in
twee.
Marinus speelde, net als Maurice,
het Frans. Hij ruilde de dames en zette zijn koning op d2. Vervolgens
speelde hij heel actief met zijn stukken en koos een leuke afwikkeling,
die hem een stuk opleverde. Zijn vrouwelijke tegenstander speelde daarna
nog lang door, maar Marinus liet zich de winst niet meer ontgaan.
Maurice speelde de opening eveneens
naar behoren, al stonden de stukken wel op een kluitje. Hij probeerde op
winst te spelen door de g-lijn te openen en met de toren druk uit te
oefenen. Zijn sterke lopers hielpen hem daarbij en zijn
doorzettings-vermogen werd beloond, toen hij laat op de avond een toren
en de partij won.
R. Holland (1901) – J.
Wolters (1506) 1-0
Ronde 5 Wedstrijdverslag Park Stokhorst - EDS
Promotie
nadert na wat geflatteerde zege op Park Stokhorst
Op papier is Park Stokhorst een van
de sterkere teams in onze klasse, maar ze staan laag op de ranglijst.
Gezien het verloop van de wedstrijd ligt dat niet zozeer aan de
kwaliteit van de spelers, maar wel aan het feit dat ze te veel het
onderste uit de kan willen halen. Door het ontbreken van Remco traden we
niet op ons sterkst aan, maar zowel door goed spel als de hulp van
vrouwe Fortuna liep het goed af.
Art kreeg in het Frans, zo
langzamerhand zijn lijfopening, een prettige stelling. Na ruil van de
zware stukken kreeg hij een eindspel met twee lopers tegen twee paarden.
Met een aantal fraaie manoeuvres won hij een pion en was eigenlijk
alleen de stand op de klok een probleem. Art hield echter het overzicht
en trapte niet in een valletje van zijn tegenstander. Daarmee was de
winst binnen.
Erik kreeg te maken met het Engels.
Door het opspelen van pionnen had hij een erg open koningsstelling en
bovendien kwam zijn b-paard niet los. Het zag er even somber uit toen
hij ook nog een kwaliteit verloor, maar tenslotte wist hij te vluchten
in een eindspel met ongelijke lopers, dat potremise was.
Han koos voor de Caro-Kann, waarbij
hij een prettig ogende stelling kreeg. Met onder andere een leuke
torenmanoeuvre leek hij een koningsaanval op te bouwen, maar die sloeg
toch niet door. Na een foutje drong de tegenstander met de dame binnen
en bleek de partij niet meer te houden.
Zo stond het even na elven weer
gelijk, terwijl de overgebleven stellingen onduidelijk waren. De klok
kroop al naar twaalf uur, toen de punten toch naar ons toekwamen.
Evert speelde een wat moeizame en
taaie Italiaan, waarbij hij toch wat in de verdediging werd gedrongen.
Pas aan het eind van de partij kon hij zijn stukken goed neerzetten en
met pionnen op de koningsvleugel oprukken. Tenslotte wist hij met een
aftrekschaak de vijandelijke koning in een matnet te vangen. Overigens
had de Stokhorster tijdens de partij twee maal remise geweigerd.
Maurice kreeg in het
Blackmar-Diemergambiet een stevige stelling en het loperpaar. De
stelling oogde verder lang in evenwicht, ook nadat enige stukken geruild
waren. In tijdnood had Maurice er beter het oog in dan zijn tegenstander
en wist bij het uitvluggeren te promoveren en zo de winst binnen te
halen.
Marinus switchte al snel van het
Sicilaans gambiet naar het Koningsgambiet en leek een mooie aanval te
krijgen. Misschien had hij eerder met de e-pion moeten oprukken, want nu
kwam hij niet goed verder. Na dameruil had hij een dubbelpion, maar
verder leek de stelling min of meer in evenwicht. Zijn tegenstander
wilde echter profiteren van een voorsprong op de klok, maar Marinus
bleek handiger en won met nog slechts enkele seconden op zijn klok.
T. Regtop (1849)
- H. Kuik ( - ) 1-0
