Ronde 1 Wedstrijdverslag Almelo3 - EDS1
Prima start in
de eerste klasse
In de eerste ronde van de externe competitie trad
EDS-1 aan tegen Almelo-3, op papier een niet al te sterke tegenstander.
Toch was van onderschatting geen sprake en speelde iedereen zeer
geconcentreerd. We willen ons dit seizoen in ieder geval handhaven en de
eerste klap is een daalder waard. Almelo bleek van harte bereid mee te
werken, want we kwamen al snel op voorsprong.
Marinus kreeg in het Koningsgambiet al snel de
gewenste aanvalsstelling. Na de pion op f4 gepakt te hebben, kon hij
zijn stukken op de vijandelijke koning richten. Met een elegant
stukoffer bracht een ondekbaar mat in de stelling.
Frank was even later ook klaar en had daar slechts
8 zetten voor nodig. In een soort schots gambiet zette hij zijn loper en
paard op c4 en e5. Zijn tegenstander bleef na loperruil met een wat
verminkte stelling zitten, maar gaf het na een dameschaakje van Frank
wel erg vroeg op. Een meevaller.
Ger koos een Koningsindische opstelling, waarbij
zijn tegenstander e3 ipv e4 speelde. Vervolgens volgde dameruil en ruil
van enkele lichte stukken. Helaas raakte Ger daarbij een pion kwijt en
kreeg bovendien een lastig te verdedigen stelling. Uiteindelijk bleek de
vrije a-pion niet te stoppen en moest Ger opgeven.
Evert speelde het Koningsindisch een stuk sneller
dan zijn tegenstander. Na ruil van een aantal stukken, bleef een
stelling waarin Evert iets beter stond. Hij kreeg vervolgens een
remiseaanbod, waar hij rustig de tijd voor kon nemen. Toen hij zag dat
het op de overige borden de goede kant op ging, nam hij het aan.
Want Erik bouwde direct daarna de voorsprong uit.
Daar zag het lang niet naar uit. In het Siciliaans kwam hij al snel
gedrongen te staan en dameruil bracht geen verlichting. Hij stond onder
druk over de d-lijn en had ook nog te maken met een pion op de zesde
rij. Hij wikkelde af naar een lastig eindspel met een pion minder. Zijn
tegenstander schoot hem te hulp door een stuk en daarmee de partij weg
te geven.
Remco leek in het Slavisch moeilijk los te komen,
maar dat bleek slechts schijn. Met behulp van een machtig loperpaar
kreeg hij een mooie aanvalsstelling. Hij wist tenslotte te promoveren en
daarmee stukwinst af te dwingen. Hiermee was het beslissende punt
binnen.
Maurice speelde een damegambiet. Hij koos voor een
rustige opbouw en het duurde even voor er tekening in de strijd kwam.
Maurice kreeg het initiatief en kwam een pion voor in een toreneindspel.
Mede gezien de stand in de wedstrijd ging hij in iets betere stelling
akkoord met remise.
Han speelde het geweigerd Siciliaans en kwam een
tikje passief te staan. De stukken stonden wat op een kluitje, maar hij
had ondertussen wel een pion buitgemaakt. Hij wachtte zijn kansen rustig
af en toen zijn tegenstander iets te veel waagde, won hij een kwaliteit
en daarmee de partij.
Een fantastisch begin in de eerste klasse!
B. Steffens (1605) – H. Kuik
(1848) 0-1
Ronde 2 Wedstrijdverslag EDS1 - WSG-A3
Tweede
overwinning geeft een vliegende start
Als promovendus verwachten wij een zwaar seizoen en
hebben we als doelstelling om ons te handhaven in de eerste klasse.
Daarbij is het handig en belangrijk al in de eerste wedstrijden punten
te verzamelen. Dit is prima gelukt, want na twee ronden staan we zelfs
bovenaan. In de tweede ronde werd zelfs geen enkele partij verloren. Zo
makkelijk als de eindstand doet vermoeden was het ook weer niet, want na
twee uur spelen was nog geen enkele partij beslist. Daarna ging het
echter snel en gelukkig dus in ons voordeel.
Zeer tegen zijn gewoonte was Remco als eerste
klaar. In een onregelmatige opening, die kenmerken had van het
Wolgagambiet, kreeg hij al snel een voorsprong in ontwikkeling.
Vervolgens drong hij met de dame binnen en maakte optimaal gebruik van
het loperpaar. Toen hij ook nog een stuk ging winnen, hield zijn
tegenstander het voor gezien.
Ook Frank, die toch niet bekend staat om zijn
snelle spel, was al op tijd klaar. In een soort Slavisch kwam hij met
een combinatie een pion voor. Vervolgens viel hij op beide vleugels aan.
Hij kreeg een pion op c6 en een toren op b7 op de ene flank en de dame
op h5 op de andere. Vervolgens besliste hij de partij met een zeer fraai
torenoffer.
Erik speelde op de van hem bekende wijze. Hij kwam
niet geweldig uit de opening, een soort geweigerd Siciliaans. Hij leek
last te hebben van een vooruit geschoven paard, maar hij gebruikte zijn
grotere schaakkracht in het middenspel en wist een paard op e3 te
krijgen. Dit leidde tot winst van de kwaliteit en daarmee de partij.
Art is een kenner van de minder vaak gespeelde
openingen. Dit keer toverde hij het Boedapester gambiet op het bord, Hij
kwam inderdaad beter te staan. Hij beschikte over het loperpaar en ook
zijn zware stukken stonden goed. In het eindspel was zijn
pionnenstructuur beter, maar het bleek niet voldoende voor de winst.
Marinus bracht het beslissende punt binnen. In het
Koningsgambiet (alweer) kreeg hij meteen een betere ontwikkeling. Hij
bleef het actief spelen kreeg een schitterende aanval met een toren op
h3. De tegenstander kon direct verlies slechts afwenden met torenverlies
en gaf het daarom maar op.
Evert speelde een moeizame Breyervariant van het
Spaans. Aanvankelijk leek hij een tikje beter te staan, maar
onderschatte vervolgens de vijandelijke kansen op de damevleugel. Toen
de tegenstander zo vriendelijk was de stelling dicht te schuiven, was de
muziek uit de stelling en kon de vrede worden getekend.
Maurice speelde een opening met indische trekjes en
bezorgde de tegenstander al vlot een geïsoleerde pion. Hij posteerde de
dame en twee torens op de c-lijn om zijn tegenstander onder druk te
zetten, maar het bleek uiteindelijk niet voldoende voor de winst.
Han kreeg het Hollands op het bord met pionnen d5
en f5 en een paard op e4. Hij probeerde middels een toren op f6 aanval
te krijgen, maar zijn loper bleef lang op c8 ingesloten. Met leuke
manoeuvres met de lichte stukken wist hij nog wel het initiatief te
krijgen en enige druk uit te oefenen, maar meer dan remise zat er niet
in.
H. Kuik (1848) - H.v.d.
Laar (1741) ½-½
Ronde 3 Wedstrijdverslag Holten1 - EDS
Geflatteerde
nederlaag tegen Holten
Ongeveer anderhalf
jaar hadden we al niet meer verloren en de start in de eerste klasse was
ook prima. In de derde ronde moesten we aantreden tegen het sterke
Holten. Van tevoren wisten we dat het zwaar zou worden, maar gezien alle
kansen hadden we met een beetje mazzel zelfs niet hoeven verliezen.
Echter, het zat her en der tegen, waardoor het een erg geflatteerde
nederlaag werd.
Marinus was dit
keer vroeg klaar. In het Hollands kreeg hij een interessante
pionnenphalanx, met de punt op e4. De witveldige loper kwam, maar lastig
in het spel en toen dit lukte, vond een grote afruil plaats. In de
stelling, die overbleef, zat niet veel muziek meer, remise dus.
Maurice bracht
zijn geliefde Koningsindisch op het bord en bouwde een fraaie stelling
op. Hij dirigeerde zijn stukken naar de koningsvleugel en leek met zijn
paarden de overhand te krijgen. Een paardoffer op f4 leek al minder
gelukkig, maar toen hij ook nog een penning over het hoofd zag, verloor
hij een toren. Toen van de aanval niets terecht kwam, was er geen redden
meer aan.
Tegen elven boekte
Evert alweer zijn derde remise in even zovele partijen. In het
Siciliaans werden al snel de dames geruild, waarna een lastig eindspel
overbleef. Beide spelers probeerden het nog wel, maar in een stelling
van T+l tegen T+P kon geen van beiden nog iets ondernemen en was het
gelijke spel terecht.
Erik speelde het
Frans en kreeg meer ruimte en bovendien het loperpaar. Ondanks een licht
overwicht bleek het moeilijk iets te bereiken en werden nogal wat
stukken geruild. Toen ook nog de dames van het bord verdwenen bleken in
het eindspel L=P tegen 2P geen mogelijkheden meer te zitten, ook al
remise dus.
Zo was er om 11
uur een kleine achterstand, maar de vooruitzichten waren niet slecht. Op
drie van de vier resterende borden was er sprake van klein tot groot
voordeel, maar het zat dit keer niet mee.
Zo had Art in een
geweigerde Siciliaan eigenlijk de hele partij het beste van het spel.
Hij kreeg een aanval met dame en paard en na de dameruil het initiatief.
Hij richtte al zijn stukken op d6, had meer ruimte en stond nog steeds
iets beter, maar het bleek voor de Holtenaar allemaal net te verdedigen.
Remise dus ook hier.
Hetzelfde gold
eigenlijk voor Remco. Hij reageerde goed op 1. Pf3 en fianchetteerde
beide lopers. Op het oog beschikte hij over iets minder ruimte, maar in
de loop van de partij werkte hij zich los en werden diverse stukken
geruild. Het eindspel van loper tegen paard stond iets beter, maar in
enorme tijdnood bleek hij toch niet verder te kunnen komen dan remise.
Frank bezorgde in
een Pirc zijn tegenstander een dubbelpion. De zwakte op e7 loste hij op
door en passant te slaan en hij kwam een pion voor. Na ruil van enkele
lichte stukken en een serie pionnen leek hij te kunnen oogsten, al was
het niet eenvoudig vanwege een open koningsstelling. Ook al in tijdnood
zag hij een tussenzet over het hoofd, hetgeen een toren en daarmee de
partij kostte.
Aan het eerste
bord beleefde Han een lastige avond. Een Siciliaan met Lb5 werd een
soort Draak, waarin hij de stelling opende met e5. Na de nodige ruilen
werd hij teruggedrongen en kwam hij steeds passiever te staan. Ruil van
een stel torens loste de problemen niet op en aan het eind van de avond
was de nederlaag een feit.
T. van Oijen
(1977) - H. Kuik (1848) 1-0
Art gaf al snel het goede voorbeeld. In een rustige
d4 opening kreeg hij al vlot meer ruimte en de actievere stelling. In
een betere stelling zette hij de aanval in met het paard en plotseling
bleek het in alle varianten gewonnen. Een mataanval met toren, loper en
dame vormde de bekroning van een prima partij.
Marinus wist even later de voorsprong te
verdubbelen. In zijn favoriete koningsgambiet kreeg hij al vlot
aanvalskansen, ondanks een vroege dameruil. In een complexe stand miste
zijn tegenstander een leuke paardzet en toen Marinus even later een stuk
won bij goede stelling was het gebeurd.
Evert kreeg te maken met een Catalaanse opstelling.
Nadat hij zijn zwakke loper had geruild, kreeg hij de betere stelling.
Hij liet echter te makkelijk de ruil van de zware stukken toe en toen
bleek het eindspel van loper tegen paard nog niet zo eenvoudig. Hij bood
daarom remise aan, hetgeen geaccepteerd werd.
Frank wist de voorsprong te vergroten. In een
nimzo-indische opstelling stond hij al snel beter. Hij kon beschikken
over de open c-lijn en de betere ontwikkeling. Daarna switchte hij naar
de koningsvleugel. Hij opende de stelling en zette zijn zware stukken op
de g-lijn. Dit leidde tot stukwinst en daarmee was de partij binnen.
Erik ruilde in een Siciliaan al vroeg de dames en
bezorgde zijn tegenstander een dubbelpion. Even later stond hij een pion
voor, maar wel bij ongelijke lopers. De torens ruilde hij pas, toen hij
twee pionnen voorstond. Dit bleek voldoende om met een handige
koningsmanoeuvre te winnen.
De overige partijen werden uitgevluggerd. Ondanks
het feit dat het voor ons in totaal goed uitpakte, toch wat
onbevredigend.
Maurice speelde een damegambiet en zette met g4 een
aanval in. Hierbij hield hij het initiatief, maar het was toch niet
eenvoudig verder te komen. Via enkele ruilen bereikte hij tenslotte een
dame-eindspel, dat hij bekwaam tot winst voerde.
Remco kreeg een aanval op de koningsvleugel in een
lastige Siciliaan. De druk die hij uitoefende met g5/h4 was erg sterk en
hij won tenslotte een stuk. In een open stelling was het niet eenvoudig,
maar Remco liet opnieuw zien dat hij buitengewoon handig is in het
uitvluggeren van de partij.
Voor Han liep het niet zo goed af. In een Stonewall
kwam een stelling op het bord met vier torens en vier lopers. Hij stond
daarbij wat passief en het bleef, ook na de ruil van de torens erg
lastig. Via een eindspel met de slechte loper, kwam hij in een
pionneneindspel terecht, dat theoretisch remise was. Zijn tegenstander
speelde in tijdnood echter door. De verdediging bleek met slechts 1
minuut op de klok in de praktijk toch te lastig.
H. Kuik (1848) - H. Simon
(1958) 0-1
R. Holland (1945) - G. de Jong
(1733) 1-0
A. Rol (1771) - H. Gaasbeek
(1627) 1-0
M. Tibbe (1815) - K. Winters
(1706) 1-0
F. Stokkentreeff (1815) - H.J. Bezemer
(1797) 1-0
M. Pots (1678) - J. Dijkstra
(1660) 1-0
E. Bartelink (1656) - R. Brouwer
(1571) ½-½
F. Müthing (1530) - M.
Dunnewind (1232) 1-0
Ronde 5 Wedstrijdverslag HSC-Stork - EDS
Koploper na
fraaie overwinning op concurrent.
In de vijfde ronde traden we aan tegen HSC-Stork,
dat tot dan toe net als wij maar één keer had verloren. Ook hun
gemiddelde rating is erg hoog, dus we rekenden op een spannende
wedstrijd Dat werd het ook en bovendien werd er flink gestreden, want er
viel geen enkele remise te noteren.
Erik kreeg te maken met een Pirc. Zijn
koningsstelling oogde niet geheel veilig, maar hij had hier geen last
van. Na hergroepering van de stukken trok hij ten aanval en oefende
grote druk uit op g7. Dit combineerde hij met een matdreiging. Met
eenvoudige, doch krachtige zetten kwam hij een stuk voor en even later
was het mat ondekbaar en dus de winst een feit.
Marinus had zijn dag niet. In het Frans kampte hij
al gauw met een mindere ontwikkeling en tevens zag hij te laat dat de
vijandelijke dame kon binnendringen. Met veel kunst- en vliegwerk wist
hij wat stukken te ruilen, maar het eindspel met een pion minder bleek
glad verloren.
Art bracht ons weer op voorsprong. In het Frans had
hij het loperpaar en al snel de betere ontwikkeling. Hij offerde twee
pionnen om belangrijke lijnen te openen en wikkelde tenslotte af naar
een eindspel van loper en vijf pionnen tegen zeven pionnen. Hoewel het
er nog lastig uitzag, koos hij een duidelijk plan en voerde de partij
perfect tot winst.
Evert kreeg te maken met de Draakvariant van het
Siciliaans. Hij bouwde op de koningsvleugel te traag aan de aanval en
kreeg het vervolgens moeilijk op de damevleugel. Zijn tegenstander wist
niet goed hoe verder te gaan en verkeek zich op manoeuvres met paard en
dame. Evert kon daardoor afwikkelen naar een toreneindspel met twee
pionnen meer, dat makkelijk gewonen bleek.
Frank kreeg te maken met de zet van van Geet
(1.Pc3), waar Henk Fiselier normaal het patent op heeft. Hij maakte er
een Caro-Kann van met tegengestelde rokades. Ondanks het loperpaar kwam
zijn aanval niet van de grond. Toen de tegenstander de tegenaanval
inzette, bleek de zwarte stelling niet te houden.
Remco speelde zijn geliefde Svesnikov, maar toen
hij te maken kreeg met Pxe7 in plaats van Pxf6, bleek het toch erg
lastig. Hij beantwoorde een offer met een tegenoffer en belandde in een
complexe stelling met een pion minder. In hevige tijdnood vond hij
echter steeds de beste zet en wist zo de partij nog naar zich toe te
trekken.
Maurice koos een koningsindische opstelling tegen
een wat rommelige opstelling van wit. Vervolgens dirigeerde hij zijn
paarden naar voren en bezorgde zijn tegenstander een ingesloten loper.
Met f5 brak hij de stelling open en wist tenslotte en stuk voor te
komen. In tijdnood hield hij het hoofd koel en won fraai.
Han kreeg in een Pirc een prachtige stelling met
zijn centrumpionnen op d4 en e5. Met krachtige zetten bouwde hij zijn
voordeel en uit, maar het kostte hem veel bedenktijd. In een voordelige
stelling miste hij in hevige tijdnood de winnende afwikkeling en verloor
tenslotte nog. Jammer van een goed gespeelde partij.
R.Hampsink (1938) - H. Kuik
(1848) 1-0
Ronde 6 Wedstrijdverslag ESGOO4 -
EDS
Op titelkoers
na verdiende overwinning op medekoploper
Na de vijfde ronde deelden we de koppositie met
Holten en Esgoo. Dit betekende dat de winnaar van de wedstrijd Esgoo-EDS
goede kampioenskansen zou hebben en de verliezer zo goed als
uitgeschakeld zou zijn. Beide teams waren zich bewust van het belang
van de wedstrijd, maar het vertrouwen in de goede afloop was bij ons een
stuk groter. Dit bleek meer dan terecht.
De wedstrijd werd gespeeld in het Volbert, de
thuisbasis van Park Stokhorst. De twee verenigingen uit Enschede gaan
overigens waarschijnlijk fuseren.
Evert kreeg te maken met het Jänischgambiet. Hij
speelde niet de sterkste voortzetting, maar kreeg toch aanvalskansen. In
een complexe stelling, waarin beide spelers lang gerokeerd hadden, dacht
zijn tegenstander met een tegenaanval het heft in handen te kunnen
nemen. Hij had echter een tussenzet niet gezien. Vervolgens dacht hij
een half uur na en gaf het toen, tot verrassing van Evert, op.
Han volgde het goede voorbeeld. In een geweigerd
Siciliaans stond hij actiever, maar leek zijn paard te worden
ingesloten. Han had het echter heel scherp gezien en wist een kwaliteit
voor te komen. Hij voerde vervolgens de partij met vaste hand naar winst
door de mames te ruilen, waarna de vrije b-pion de doorslag gaf.
Erik kreeg te maken met de Caro-Kann. Al snel had
hij een voorsprong in ontwikkeling, maar ondanks meer ruimte bleek het
niet eenvoudig om verder te komen. Zijn tegenstander dekte de kritieke
velden en schoof alles dicht, waarbij Erik met de verkeerde loper bleef
zitten. Hij probeerde het nog enige tijd, maar remise was het
onontkoombare resultaat.
Minder goed verging het Frank. In een soort
Dame-indisch stond zijn loper lange tijd passief en het kostte veel
moeite om hem weer in het spel te krijgen. Na het wat vreemde Pf8 begon
de stelling zwaktes te vertonen. Hij raakte twee pionnen achter en toen
in tijdnood ook nog zijn dame werd gepend, was het over en uit.
Art bracht de marge weer op twee punten. In het
Italiaans wist hij met een kleine combinatie een pion te winnen. In de
verdere afwikkeling won hij ook nog de kwaliteit. Na dameruil leek het
eindspel nog lastig, maar ondanks taai verzet boekte Art met behulp van
zijn materiele voorsprong gestaag vorderingen en haalde hij het volle
punt binnen.
Maurice speelde zoals zo vaak het Frans. Hij had
twee paarden tegen twee lopers, waarbij de stelling een erg open
karakter kreeg. Het omspelen van het paard naar g8 zag er wat vreemd
uit, maar bleek toch wel sterk. Na dameruil bleek het moeilijk om nog
iets te bereiken, waarna het remiseaanbod werd aanvaard.
Remco had een moeilijke avond. In het Siciliaans
kreeg hij een wat kromme stelling met een zwakke loper. Hij loste nog
wel een dubbelpion op, maar in wederom grote tijdnood bleken zijn zwakke
loper en een zwakke pion op d6 een te grote last. Remco speelde nog lang
door, met 20 zetten in 5 minuten, maar het mocht niet baten.
Marinus verging het beter. In het Frans kwam hij
weliswaar een pion achter, maar hij had wel een actievere stelling. De
aanval, die hij tegen g7 te verduren kreeg, zag er gevaarlijker uit dan
hij was. Zijn tegenstander kon in tijdnood de vrijpion van Marinus niet
stoppen, waarna Marinus wel raad wist met een toren meer.
Een verdiende overwinning op de medekoploper!
R. Algera (1770) - H. Kuik
(1830) 0-1
Ronde 7 Wedstrijdverslag EDS 1 - Raalte 2
EDS1-
RaalteKampioen na monsteroverwinning
Met vertrouwen,
maar ook met enige spanning hadden we uitgekeken naar deze wedstrijd.
Hoewel we tegen het laagst geklasseerde team moesten aantreden, moet je
de tegenstander natuurlijk nooit onderschatten. Iedereen begon dan ook
geconcentreerd aan de partij, wat later dan de bedoeling was, omdat de
spelers uit Raalte het Parochiehuis niet konden vinden (!).
Marinus had een
rustige avond, want zijn tegenstander kwam niet opdagen. Direct een
voorsprong, maar erg bevredigend was het op deze wijze natuurlijk niet.
Han speelde een
snelle en korte partij. In een Caro-Kann had hij slechts 15 zetten
nodig om het punt binnen te halen. Hij had toen al een stuk tegen twee
pionnen en een prachtige stelling met zeer actieve torens. De Raaltenaar
zag dus snel in, dat hij kansloos was.
Remco volgde het
goede voorbeeld. Hij had een goed antwoord paraat op het wat vreemde
1.b6 en zette de lang gerokeerde koning onder druk. Nadat alle stukken
goed stonden, won hij fraai met een dubbele aanval op c6 en d7. Zijn
tegenstander had het niet zien aankomen, want die bood 1 zet eerder nog
remise aan.
Bij Erik leek het
een tijdje gelijk op te gaan. In het damegambiet werden al vlot bijna
alle lichte stukken geruild en even leek hij wat passief te staan. Hij
had echter goed gezien, dat hij kansen had met de zware stukken en zette
de vijandelijke koning onder druk. Met een valletje haalde hij
vervolgens de winst binnen.
Frank kreeg te
maken met het aangenomen damegambiet. Na de ruil van alle lopers opende
hij de stelling door met enkele pionnen ten aanval te trekken. Het bleek
echter moeilijk de vijandelijke stelling te kraken. Gezien de stand in
de wedstrijd nam hij tenslotte het remiseaanbod aan.
Op hetzelfde moment
had ook Art een remiseaanbod. Hij had een wild-westpartij op het bord,
de Traxler, waarvan hij de theorie goed kende. Zijn tegenstander had
inmiddels de geofferde stukken teruggegeven, terwijl Art aanval hield.
Helaas overzag hij een vervelend aftrekschaak en ging hij tenslotte
akkoord met de remise in eenstelling met T+7pi tegen L+P+5pi, waar geen
van beide iets meer kon bereiken.
Bij Maurice leken
beide spelers in het begin weinig aandacht te geven aan de ontwikkeling.
Met de breekzet g4 probeerde hij er iets van te maken. Hij kreeg wat
meer ruimte en stond actiever, maar moest toch waken voor de
tegenaanval. Tenslotte bleek de aanval van Maurice toch eerder te komen
en gaf hij tenslotte fraai mat.
Evert kreeg een
taaie variant van het Italiaans op het bord. Na de opening opende hij de
stelling met d5 en leek wat beter stukkenspel te krijgen. Hij had echter
het plan van de Raaltenaar, de opmars met de f-pion, overzien en kwam in
de verdrukking. Evert accepteerde het remiseaanbod dan ook dankbaar.
Een grote en
verdiende overwinning, waarmee we de kroon op een goed en sterk zetten.
Helaas bleek na een weekje nadenken dat we geen team op de been kunnen
brengen voor de zaterdag, zodat we opnieuw moeten afzien van promotie
naar de promotieklasse.
Vermeldenswaard is
nog dat Erik op de eerste plaats eindigde op de topscorerslijst van de
eerste klasse. Bovendien staan maar liefst zes spelers bij de eerste
twintig.
H. Kuik (1830) – K.
Bril (1761) 1-0